ไอติมตากแห้ง View my profile

เซเลเบรชึ่น

posted on 14 Dec 2015 14:56 by goinganywhere directory Fiction

........................................................

...

 

 

...

 

 

ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลย

 

แปลกดี

 

"คงเพราะมันยังไม่เป็นรูปเล่มน่ะสิ"

 

"ก็คงงั้น"

 

"แต่เอาจริงๆ แล้ว...."

 

ผมจับแก้วเบียร์ขึ้นมาสัมผัสความเย็นและหยดน้ำรอบๆ แก้ว

หมุนวนไปมาบนฝ่ามือ

 

"เอาจริงๆ แล้ว.........."

 

 

ในค่ำคืนของช่วงเวลา 20 วันสุดท้ายของปี

เหนือขึ้นไปจากสายตาผม

ต้นไม้และเพดานร้านที่นั่งอยู่

ถูกตกแต่งด้วยพวงไฟระยิบระยับ

 

 

หนุ่มสาวต่างแดนที่ตัดสินใจอยู่ข้ามปีที่นี่

เขาจะคิดถึงบ้านหลังนั้นหลังนี้ที่เขาเคยมีงานฉลองในแบบพวกเขาหรือเปล่านะ

ภาพที่เคยได้เห็นบนแผ่นฟิล์มต่างๆ นานา

ก็คงจะมีไก่งวง เค้กคริสต์มาส อาหารที่คนในบ้านชอบ

แล้วก็การล้อมวงสวดขอบคุณพระเจ้าที่มอบอาหารมื้อนี้มาให้พวกเขา

ได้เฉลิมฉลอง

 

 

 

"เอาจริงๆ แล้วถ้าไม่ใช่คนพวกนี้ เราก็คงจะไม่สงบใจขนาดนี้"

"ความตื่นเต้นที่แท้จริงอยู่ในคืนวันที่ได้นั่งอยู่ตรงหน้า"

"นั่งฟังความคิดเห็นที่มอบให้แก่ต้นฉบับที่เราเขียนไปรอบหนึ่งซะมากกว่า"

"ใจมันสงบ"

"คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้แล้วค่อนข้างวางใจในตัวเอง"

"แล้วก็วางใจในภาพที่พวกเขาเห็นในสิ่งที่เรามีซะมากกว่า"

 

 

"เราว่าเราคงจะร้องไห้โฮแน่ๆ"

"ตอนที่ออกมาเป็นรูปเล่ม เย็บสวยๆ"

"ไม่รู้จะขอบคุณตัวเองที่มาได้ไกลถึงวันนี้"

"หรือขอบคุณคนพวกนี้ที่พาเราไปต่ออีกหลายไมล์เลยจนมานั่งตรงนี้"

 

 

"ฝรั่งพวกนั้นก็คงไม่ต่างกัน"

"ยังไงล่ะ"

"มองแสงไฟที่ถูกประดับในเมืองไกลบ้าน"

"เรามาไกลถึงขั้นนี้เลยหรือ"

 

 

ผมตัดสินใจ ดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว

แล้วหยิบเมนูมองหาแก้วต่อไป

 

 

"จะกลับบ้านไปหาครอบครัวแล้วเฉลิมฉลอง"

"หรือจะไปต่อแล้วค่อยกลับไปฉลองทีเดียวในวันที่พร้อมทุกอย่างแล้ว"

 

 

ฝรั่งโต๊ะที่ผมมองอยู่

ลุกขึ้น

ยิ้มแล้วมองผู้คนบนถนนข้าวสาร

ความแปลกหน้ามันก็ดีแบบนี้ เราจินตนาการชีวิตของพวกเขาได้

แล้วก็จากกันไป

และอาจจะเป็นครั้งเดียวในชีวิตที่เราจะได้พบกันในสายตาก็เป็นได้

 

 

 

"ถ้าเล่มเสร็จแกจะฉลองยังไงล่ะ"

"คงจะกอด บก.คนแรก ถ้าแฟนนางอนุญาตนะ"

"ขำเลยงี้"

 

 

 

 

เฉลิมฉลองกันเถอะ

 

..........................

.....

 

..

Comment

Comment:

Tweet

Recommend