ไอติมตากแห้ง View my profile

ให้ล็อคประตูด้วยไหม

posted on 22 Feb 2016 17:30 by goinganywhere directory Fiction

....................................................................................

 

...............................

 

..

 

"เขาจะไปแล้วนี่"

"อืม"

"ไม่ไปส่งหน่อยหรอ"

"ไม่ดีกว่า"

 

 

 

 

"หมดเวลาที่มีร่วมกันไปแล้ว"

"แล้วใครเป็นฝ่ายบอกก่อนเนี่ย"

 

ฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขา พวกเราเปลือยเปล่า

 

"ไม่มีใครบอกก่อน"

"พอเช้าพวกเราก็ต้องลุกไปแต่งตัว"

 

โลกของคนที่รับรู้กันว่าหมดเวลาของคนสองคนแล้วมันเงียบสงบ

ไม่รู้จะพูดอะไร

มีแต่ผ้าห่มยับๆ ที่แสดงสถานะระหว่างฉันกับเขา

กองไว้บนที่นอน

 

 

"ไปแล้วนะ"

"อือ"

"ขอบใจนะ"

"เหมือนกัน"

 

หลังออกจากห้องนี้ไป

ก็คล้ายกับว่าปราสาทหลังใหญ่กำลังถล่มทลาย

 

ก้าวแรกของคนที่คิดได้จะเป็นผู้ก่อร่างสร้างปราสาทหลังใหม่ขึ้นมาเอง

ใช่แล้ว คนที่คิดได้

คนที่คิดได้จะเป็นผู้สร้างโลกที่เบลอความเจ็บปวดเอาไว้ให้อยู่นอกจุดโฟกัสได้ก่อน

 

แล้วเช้านั้นฉันก็เปิดคอม

ความแปลกระหว่างฉันกับเขาก็คือ เราไม่เคยมีภาพคู่กันเลยไม่ว่าจะไปไหนด้วยกัน

มีแค่เพียงวิวทิวทัศน์

แน่นอนว่าถึงจะไม่มีเราสองคนในรูป

แต่ภาพเหล่านั้นก็มีเงาของเราสองคนเป็นผู้จ้องมอง

 

"อย่าลบนะ"

"วันหนึ่งมันจะมีความหมาย"

 

 

ใช่ มันจะมีความหมาย

พวกเรามีโฟลเดอร์ภาพเดียวกันมากมาย คนละชุด

คล้ายๆ จะวัดใจเขาและฉัน

ใครจะเป็นผู้รักษาสิ่งเหล่านี้เอาไว้ได้นานกว่ากัน

 

 

 

 

...........

...

 

"เศร้าไหม"

"เศร้าไปแล้วน่ะ"

"ก็แปลว่าจะไม่เศร้าอีก"

"ก็ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นซักหน่อย"

 

 

"แกยังมีโอกาส"

"ทุกๆ คนก็มีโอกาสแหละ"

 

"อืม"

 

"แกเสียอะไรให้เขาไปบ้างเนี่ย"

"ทุกอย่างเลย"

"เจ็บเลยสิงี้"

"เขาก็เสียให้ฉันทุกอย่างเหมือนกันนะ"

 

"เวลา ความทรงจำ อายุขัยช่วงหนึ่ง"

 

...

 

"ถ้าได้กลิ่นนี้ ก็คงจะคิดถึง"

 

เขาบอกกับฉัน ถึงกลิ่นของน้ำหอมชนิดหนึ่งที่ฉันมักจะใช้ห่อหุ้มร่างกายฉัน

 

"ตอนฉันอายุเท่านี้ ตอนที่มันผ่านไปนานมากๆ แล้ว ก็คงจะคิดถึงเหมือนๆ กัน"

 

...............

 

 

 

 

"เย็นนี้จะทำอะไรเนี่ย"

 

"อะไรก็ได้"

 

"ไม่มีโปรแกรมสินะ"

 

"อือ"

 

"ปะ งั้นไปช่วยฉันหน่อย วันนี้ฉันอยากผ่อนคลายสักหน่อย"

 

"ด้วยอะไรดี"

 

"คาราโอเกะเป็นไง"

 

 

....

 

"ให้ล็อคห้องไหม"

 

"ล็อคสิ"

 

 

.....

 

 

 


"ก็ดีนะ"

 

จะต้องมีแรงลมสักแรงที่พัดผ่านมาเพราะเขาเคลื่อนไหว

ฉันไม่เป็นอะไร

ถ้าฉันเคลื่อนไหว สายลมตรงนี้ก็คงจะพัดพาไปบอกเขาเอง

 

 

แล้วฉันก็จะเก็บเธอไว้เป็นหนึ่งส่วนของชีวิตที่ยาวนาน

ขอบคุณที่ไม่หายไปอย่างโหดร้าย

 

ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปกับเพื่อนผู้หญิงอีกคน

พลางคิดว่าวันนี้ พรุ่งนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นอีกนะ

 

...

......

 

Comment

Comment:

Tweet

Recommend