ไอติมตากแห้ง View my profile

ก็หนังสือไม่ใช่หญิงสาว...

posted on 14 Mar 2016 13:04 by goinganywhere directory Fiction

..........................................................

......

 

..

 

"เล่มนี้ดีไหม"

"ดีนะ"

"ดูท่าทางจะอ่านเพลินเลยแฮะ"

"อืม มันไม่น่าเบื่อจนอยากวางน่ะ"

"อ่านต่อได้นะ"

"โอเค"

 

 

 

เธอเป็นหนอนหนังสือในระดับที่ว่ากันว่า

ทันทีที่เปิดหนังสือ

โลกใบนี้จะแตกหรือเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ก็ไม่สามารถไปทำอะไรเธอที่เข้าไปยังอีกโลกแล้วได้เลย

 

และแน่นอนว่า

เธอจับมือผู้ชายในโลกใบนี้น้อยกว่าหนังสือเล่มต่างๆ อย่างแน่นอน

ตอนแรกผมก็รู้สึกเศร้าใจ

ที่โลกใบนี้ของเธอและผมยังไม่สามารถเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตเธอได้

ผมก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ

ที่ต้องการความลุ่มหลงในเพศสัมผัสต่างๆ

แต่แล้วเพราะอะไรไม่รู้ ผมก็ได้แต่ปล่อยวาง

 

 

ปล่อยให้สิ่งต่างๆ ไหลไปยังหน้ากระดาษจนไปถึงหน้าว่าง

แล้วเธอจะตื่นเอง

 

 

ลองดูบนชั้นหนังสือสิ

มูราคามิ นิ้วกลม a book Salmon สามัญชน เฮมมิ่งเวย์ เคนซาบุโระ โอเอะ

จิมมี่ เหลียว แฮร์รี่ พอตเตอร์ ฯลฯ

ผมไล่นิ้วสัมผัสไปยังสันหนังสือบนชั้น

แล้วหยิบอะไรสักเล่มลงมาอ่าน

 

ไปนั่งข้างๆ เธอ

 

เราเจอกันในร้านหนังสือ

และห้องสมุด

 

โชคดีที่เพื่อนของเพื่อนเรารู้จักกันดี

การพบกันในที่แบบนี้จึงทำให้เราไม่ได้แปลกหน้าต่อกัน

 

คิดเสียว่าหนังสือเล่มนั้นเล่มนี้เป็นผู้หญิง

แล้วใจมันก็จะเต้นแรง

บางเล่มเปิดไปไม่กี่หน้าก็เข้าถึงใจความสำคัญได้แล้ว

แต่บางเล่มต่อให้อ่านจบลง ทำยังไงก็ไม่สามารถเข้าใจได้เลย

ต้องทิ้งเอาไว้แล้วเปิดอ่านรอบต่อไป

 

ผมถามเธอว่าอะไรทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมากกว่า

 

"ก็......."

"พูดตรงได้นะ"

"หนังสือน่ะสิ"

"อืม"

"แต่พออ่านจบแล้ว ถ้าเธอรอได้ก็ค่อยว่ากัน"

 

พอได้ยินแบบนั้นแล้ว ผมก็รู้สึกไม่อยากไปจากเธอ

ผู้หญิงที่ลึกลับที่สุดคนหนึ่งที่เคยพบเจอ

ผมอยากจะลองทดสอบ

หัวใจที่มันเต้นแรงอย่างประหลาดเวลาที่ได้ยืนอยู่ในซอกชั้นหนังสือ

หรือการที่นั่งอยู่ตรงหน้ากันแล้วต่างคนต่างอ่านอะไรกัน

 

 

 

และในคืนหนึ่งนั้น

ในห้องของเธอ

เธอวางหนังสือลงบนตัก

แล้วปิดมันลง

แสดงออกว่าฉันมาได้ไกลจนถึงปลายทางแล้ว

 

เธอนั่งรอผมเงียบๆ

นั่งมองผมอ่านอีกสามสิบสี่สิบหน้ากระดาษ

 

 

พอผมลดหนังสือลง

จบเล่ม

เธอก็ถามผมว่า

 

....

 

"คบกันเถอะ"

"หืม?"

"เป็นแฟนกันเถอะ"

 

โชคดีที่แว่นตาของเธอใสเสียจนมองผ่านทะลุเข้าไปถึงดวงตาของเธอ

เธอจริงจัง

 

"ให้ผู้ชายเป็นคนพูดไม่ดีกว่าหรอ"

"หรอ"

 

 

 

......................

 

..

 

 

เธอมีทุกอย่างที่ทำให้ผู้ชายอย่างผมได้ปลดปล่อยทุกๆ อย่าง

หลังจากจบเล่มนั้นเล่มนี้

เราทั้งสองก็ใช้เวลาร่วมกัน และละลายไปพร้อมๆ กัน

 

มีช่วงเวลาที่นอกจากการอ่าน

ไปนั่งเล่นในร้านหนังสือร้านนั้นร้านนี้ด้วยกัน

 

 

 

"ถ้าอ่านจบแล้วเธอจะเบื่อไหม"

 

เธอถามขึ้นในขณะที่กำลังมองเข้าไปในชั้นหนังสือตรงหน้า

แล้วหันหน้ามาทางผม

 

"ไม่แน่ใจนะ"

 

 

"ก็บางเล่มมันใช่ว่าแค่รอบเดียวแล้วจะแน่ใจนี่นะ"

"มันต้องมีช่วงพักผ่อนบ้าง"

"พักไปก่อน แล้วค่อยหยิบมาอ่านรอบที่สอง รอบที่สาม"

"ถ้ารู้สึกเบื่อแล้วจะทำยังไงล่ะ"

"ก็............"

 

 

 

ผมมองไปที่ชั้นหนังสือ

ปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่แทนชั่วขณะ

 

"มันไม่เหมือนกัน"

"ยังไงหรอ"

"กับหนังสือ เราอ่านแต่เพียงฝ่ายเดียว แต่กับผู้หญิงเราต้องมากกว่าอ่านและมากกว่าอ่าน"

".........."

 

"ซึ่งมันไม่ได้หมายถึงว่าเราจะไม่มีวันเบื่อ"

"บางทีวันที่เบื่ออาจจะเป็นวันที่เราไม่ได้หายใจแล้วก็ได้นะ"

"ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่"

"แต่ถ้าใครสักคนยังไม่เบื่อที่จะอ่านกัน เราก็ยังไปด้วยกันได้ไม่ใช่หรอ"

 

เธอยิ้ม

แล้วหยิบหนังสือที่จะซื้อกลับไปอ่านออกมาจากชั้น

 

"นั่นสินะ"

 

......................................

.....

 

พอคิดถึงเรื่องราวแต่ละวันแล้ว

การที่หญิงสาวคนหนึ่งยังแบ่งปันโลกส่วนตัวให้ใครสักคนได้นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อเหมือนกันนะ

 

ผมพลิกหน้าว่าง

ไปสู่หน้าคำนำและเข้าสู่เนื้อหา

 

หญิงสาวคนนั้นเอนคอลงมา

ให้พอดีกับไหล่ของผม

 

แล้วอ่านหนังสือของเธอต่อ

 

........................

......

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Recommend