ไอติมตากแห้ง View my profile

ชัด

posted on 19 Mar 2016 12:50 by goinganywhere directory Fiction

..............................

...............

 

 

...

 

 

ในดวงใจของคนอื่น

เราจะมีหน้าตาแบบนี้หรือเปล่า

 

ร้ายกับเขาเกินไปไหม

อ่อนแอและน่ารำคาญเวลานึกถึงหรือเปล่า

 

ส่องกระจกมองเห็นตัวเองโปร่งแสง

แสงที่ไม่ตกกระทบอะไรสักอย่างในตัวฉันเลย

วันนี้ยังดีกว่าเมื่อวาน

และวันพรุ่งนี้ก็น่าจะดีกว่าเมื่อวาน

 

 

มันน่าจะมีใครสักคนที่เกิดมาแล้วก็จากกันไปโดยไม่กระทบใครอีกคนที่อยู่อีกฟากฝั่งฟ้าเลย

มนุษย์มีปริมาณเยอะเกินไป

มากที่สุดก็ถูกจดจำเอาไว้เป็นหนึ่งในจำนวนเพื่อนบนเฟซบุ๊ค

หรือไม่ก็เจิดจ้าเสียจนทุกๆ ได้แต่ติดตาม

 

 

"ทำอะไรอยู่แก"

"................................"

 

"ไม่รู้เหมือนกัน"

"นั่งเรื่อยเปื่อย คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ"

 

แม้กระทั่งชิงช้ายังหยุดนิ่ง

ลมยังพัดผ่านมาทำให้มันสั่นไหวได้มากกว่าฉัน

 

ฉันหยุดตัวเองมองเงาที่ทอดผ่านกระจกร้านค้า

แค่มองกระจก

ใบหน้าของฉันในวันนี้เปลี่ยนไปเหลือเกิน

ใบหน้าของวันนี้ดูมีน้ำมีนวลมากกว่าเมื่อก่อน

แล้วก็เริ่มเหี่ยวเฉาลงในทุกๆ วันที่อายุมากขึ้นและมากขึ้น

 

 

"แกมีบ้างหรือเปล่า"

"คนที่นึกยังไงก็นึกไม่ออกอีกแล้ว"

"หมายถึง?"

"ก็แบบพวกคนที่เหมือนกับว่าเคยมีชีวิตอยู่กับเรา พอเขาหายไป"

"พอเราแยกไป เราก็ค่อยๆ ลืมเขา"

"ลืมเขาในแบบที่เราไม่น่าจะนึกออกอีกแล้ว ไม่ว่าจะเดินสวนกันที่ไหนสักวันหนึ่ง"

"....."

 

"แกถามเศร้าเกินไป"

"มีหรือเปล่า"

"มีสิ"

"และมันก็เยอะแยะเต็มไปหมด"

"แกอย่าลืมสิว่าโลกใบนี้และร่างกายเรา ความทรงจำของเราไม่ได้ถูกสร้างมาให้จำทุกๆ อย่าง"

"คนเราจะลืมกันไปในรูปแบบไหนก็ได้ และคนที่ยังถูกจำอยู่ เราดีกับเขาหรือเปล่า...."

 

ฉันหยุดคิดอะไรสักอย่าง

ลมพัดแรงขึ้น หอบเศษใบไม้บนทางเดินให้เปลี่ยนที่

 

 

"...แค่นั้นเอง"

 

ใช่ แค่นั้นเอง

ฉันถอดหายใจ

สิ่งกลัดกลุ้มอะไรสักอย่างหล่นหายออกไปด้วย

 

ฉันนึกถึงสิ่งที่ถูกสะท้อนลงบนกระจก

ฉันอาจจะต้องรักตัวเองมากขึ้นอีกหน่อย

ต่อให้ฉันจะต้องเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ถูกเขาลืมสักวันหนึ่ง

นั่นมันก็เรื่องของเขา

 

เราสัมพันธ์

ผ่านพ้น

และหายจากกันไปดั่งลมที่จะต้องพัดไป

 

ใครบางคนยิ้มออก

ฉีกยิ้ม

 

คิดถึงความกลัดกลุ้มล้านแปดที่เธอจะต้องใช้ในการดูแลตัวเองให้ดีและดี

เธอหยิบหวีขึ้นมาหวี

และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูใครและใครที่ยังยอมให้เธอเป็นส่วนที่สัมพันธ์กัน

เป็นลำดับต่อไป

 

 

 

..........

....

 

...

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Recommend